Ελούντα
Η Ελούντα είναι γνωστή ως ένα από τα πιο κοσμοπολίτικα μέρη της Κρήτης με πολλά εστιατόρια, παραδοσιακές ταβέρνες που προσφέρουν φρέσκο ψάρι και θαλασσινά, καφετέριες, μπαρ και μεγάλη ποικιλία από εμπορικά μαγαζιά με ρούχα, κοσμήματα, σουβενίρ, γκαλερί, σούπερ μάρκετ, μανάβικα, φούρνο-ζαχαροπλαστείο, αλλά και ινστιτούτο ομορφιάς, τράπεζα, ταχυδρομείο και ιατρικό κέντρο. Η Ελούντα βρίσκεται 80χλμ. ανατολικά του αεροδρομίου του Ηρακλείου. Η κοντινότερη πόλη είναι ο Άγιος Νικόλαος (9χλμ.) με ταχτική δημόσια συγκοινωνία.
Κρήτη
Το μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας, χωρίς αμφιβολία το δημοφιλέστερο, και πάνω απ' όλα ένας ιδανικός τόπος διακοπών που εντυπωσιάζει με την φυσική του ομορφιά, την τεράστια ιστορία και παράδοση αλλά και για την υποδειγματική φιλοξενία των κατοίκων του. Στο πιο εντυπωσιακό σημείο του νησιού, τον κόλπο του Μιραμπέλλου, υπάρχει ένα παραθαλάσσιο ψαροχωριό: η Ελούντα. Το ξηρό και υγιεινό κλίμα της περιοχής, η ομορφιά του φυσικού τοπίου που αγκαλιάζει το χωριό, η αρχαία πόλη Ολούς, που παραμένει ανεξερεύνητη στον πυθμένα της θάλασσας και το μικρό νησάκι της Σπιναλόνγκα με το ενετικό κάστρο στην είσοδο του κόλπου είναι μερικοί μόνο από τους λόγους στους οποίους οφείλει το μικρό αυτό χωριό την τουριστική ανάπτυξη, με χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο από όλο τον κόσμο.
Σπιναλόνγκα
Το νησί της Σπιναλόνγκα βρίσκεται κοντά στο χωριό της Ελούτας στην ανατολική Κρήτη. Η Σπιναλόνγκα ήταν κάποτε ενετοκρατούμενη που, λόγω του σχήματός της, ονομάστηκε τότε Spina longa, που στα λατινικά σημαίνει μακρύ αγκάθι. Η Σπιναλόγκα δεν ήταν πάντα νησί, αλλά ενωνόταν με την υπόλοιπη χερσόνησο. Το 1526 οι ενετοί έκοψαν ένα κομμάτι της χερσονήσου και έτσι σχηματίστηκε το νησί. Λόγω της τοποθεσίας του από τα πρώτα κιόλας χρόνια οχυρώθηκε με σκοπό να προφυλάξει την είσοδο στον κόλπο της Ελούντας. Το 1579 οι ενετοί έχτισαν ένα φρούριο επάνω στα ερείπια μιας ακρόπολης. Αυτοί είχαν τον έλεγχο του νησιού μέχρι την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1715. Από το 1903 μέχρι το 1957 το νησί χρησιμοποιήθηκε για την απομόνωση των ασθενών της νόσου Χάνσεν. Ήταν μάλιστα ένα από τα λίγα σανατόρια που έμειναν ενεργά στην Ευρώπη τον 20ό αιώνα. Υπήρχαν δύο είσοδοι στην Σπιναλόγκα, η μία εκ των οποίων ήταν η είσοδος για τους ασθενείς, ένα τούνελ γνωστό ως "η πύλη του Δάντη". Λεγόταν έτσι γιατί οι ασθενείς δε γνώριζαν τι θα τους συμβεί μετά την άφιξή τους στο νησί. Παρόλα αυτά υπήρχε συστηματική τροφοδοσία του νησιού, ιατρική περίθαλψη και δημόσια ασφάλιση των ασθενών. Σήμερα το μη κατοικήσιμο νησί είναι ένα από τα βασικά αξιοθέατα της Κρήτης. Για τη Σπιναλόγκα αναχωρούν καθημερινά και ανά μία ώρα καραβάκια από την Ελούντα και τον Άγιο Νικόλαο.